Nood? Bel: 06-53336074

Korps worstelt met onbetaalde pauzes

Zijn de problemen bij het uitvoeren van de nieuwe pauzeregeling het gevolg van gebrekkige sturing op inzet van personeel of van gebrek aan personeel?

De werkgever wil daarover zo snel mogelijk duidelijkheid zien te krijgen. Dat meldde hij op donderdag 3 november tijdens een bijeenkomst van het CGOP – het hoogste overlegorgaan op arbeidsvoorwaardengebied binnen de politie.

Vooralsnog houdt de werkgever vast aan het doel van de regeling: het realiseren van onbetaalde pauzes van een half uur voor zoveel mogelijk politiemedewerkers. Een doel dat volgens bonden bijdraagt aan veilig en gezond werken bij de politie en dat de bonden op zich dan ook onderschrijven. Maar de praktische uitvoering laat nog veel te wensen over. Dat blijkt wel uit de talloze boze en/of teleurgestelde meldingen die de bonden sinds de invoering op 10 september hebben binnengekregen.’

Het meest genoemde knelpunt is gebrek aan vervangers. Daardoor blijkt het nemen van een half uur onbetaalde pauze praktisch ondoenlijk voor collega’s met solistische werkzaamheden zoals die van operationeel coördinator (OPCO). Dat geldt ook voor collega’s op onderbezette bureaus of onderbezette onderdelen zoals een meldkamer of een regionaal servicecentrum. In die situatie (onvoldoende vervangers beschikbaar) komt het veel voor dat collega’s en/of leidinggevenden een beroep op iemand doen om tijdens zijn pauze zijn werkplek niet te verlaten of in ieder geval telefonisch bereikbaar te blijven. Volgens de  nieuwe regeling is er dan geen sprake van ‘echt’ pauzeren. In feite wordt er dan ook vaak gewoon doorgewerkt.

Een onbevredigende situatie, mede doordat de inroostering per team verschilt – en daardoor ook de beloning en andere praktische gevolgen. Het ene team plant standaard betaalde pauzes in, waardoor collega’s na acht uur naar huis mogen. Het andere team plant standaard onbetaalde pauzes in, waardoor  collega’s pas na acht-en-een-half uur naar huis mogen en het extra gewerkte half uur geldt als overwerk.

Een andere variant die in de praktijk blijkt voor te komen: niemand wordt een strobreed in de weg gelegd om voor een pauze de werkplek te verlaten, met als gevolg er langere tijd per dag gewerkt wordt met minder dan de minimaal noodzakelijk geachte (veiligheids)sterkte.

Zoals één collega het verwoordde:  ‘Je hoort op veel plaatsen in het bedrijf dat de nieuwe pauzeregeling haar doel voorbijschiet en alleen maar zorgt voor meer werkstress. Dat kan niet de bedoeling zijn.’ Een ander stelt vast: ‘Tegen een verantwoord pauzebeleid kan niemand zijn denk ik. Alleen wordt op veel plaatsen nog niet goed geanticipeerd op de voorwaarden voor een goede uitvoering. Daardoor ontstaan de discussies over de regeling. Volgens mij moet de centrale vraag zijn: wat hebben we ervoor over om deze pauzeregeling naar behoren te kunnen uitvoeren? Dat moet helder zijn en breed worden gedeeld en gedragen.’

Op donderdag 3 november vond in Den Haag de maandelijkse bijeenkomst van het CGOP plaats – het hoogste overlegorgaan op arbeidsvoorwaardengebied binnen de politie. Over de toepassing van de nieuwe pauzeregeling meldde de werkgever de bonden dat hij de knelpunten in de uitvoering zou gaan inventariseren. Volgens hem is er met de regeling zelf niets mis en dus wil hij graag duidelijk krijgen of de geconstateerde problemen voortkomen uit een gebrek aan organisatie of uit gebrek aan personeel (krapte).

Bonden kunnen niet wachten op de uitkomst van deze inventarisatie. In de tussentijd willen we de vinger graag stevig aan de pols houden, gezien de grote onrust over deze kwestie op de werkvloer. Bonden hebben dan ook bedongen dat bonden en werkgever de actuele ontwikkelingen voorlopig maandelijks blijven monitoren in het CGOP.’