Nood? Bel: 06-53336074

Bezoek Frank Paauw aan het RSC Rotterdam

De medewerkers van ons RSC hebben het zwaar. Onderbezetting, een enorm werkaanbod, problemen met computersystemen, lange wachttijden en dus boze burgers aan de lijn.

Een dagje verlof zit er, in elk geval tot en met oktober, niet in vanwege de bezetting. Er is onvrede over de gevolgen van de reorganisatie en de matching in het LNFP, de laatste betekent een degradatie over de gehele linie. De rek is er uit!

Dan sta je, als RSC, opeens ook nog opeens breed uitgemeten in de pers, met koppen zoals “Telefoon politie oververhit” en “Tips gemist door crisis politielijn”. Tot onze verbazing werd een hoog ziekteverzuim als voornaamste oorzaak genoemd van de lange wachttijden bij 0900-8844. Dat terwijl hier in Rotterdam de werkdruk dan wel historisch hoog is, maar het ziekteverzuim historisch laag. Die negatieve berichtgeving kwam natuurlijk niet als een donderslag bij heldere hemel. Doorheen het hele land wordt de norm van 80% gesprekken binnen 20 seconden opnemen al tijden niet gehaald. Vanuit de leiding en de medewerkers zijn er daarom diverse brandbrieven, rapporten, notities en verzoeken opgesteld en verzonden.

Vanwege deze problematiek kwam Frank Paauw op 27 juli bij ons op werkbezoek. De heren Paul Roeland (NPB), Renier Izeboud (ANPV) en André de Groot (ANPV) sloten namens de bonden aan.

Frank Paauw nam ruimschoots de tijd om de medewerkers van het RSC aan te horen. Van hen wilde hij weten waar de knelpunten zitten en met hen heeft hij uitgebreid gesproken over mogelijke oplossingen. Ideeën genoeg en wat is het fijn om je verhaal zo eens kwijt te kunnen!

Uiteindelijk is het zo dat er maar twee reële oplossingen zijn: personeel erbij of werk eraf. Maar welke werkzaamheden kun je inleveren zonder dat andere collega’s daar last van hebben? Geef je de webcare ‘terug’ aan Communicatie, of de aangiften (honderden per week) aan de bureaus, dan verplaats je het probleem (en de pijn, zogezegd) alleen maar binnen de eenheid. We leven in een tijd van bezuinigingen en bezuinigingen hebben altijd gevolgen. Een keuze is die pijn ook voor een deel bij de buitenwacht te leggen, door concessies te doen voor wat betreft de door ons verleende service en de kwaliteit daarvan. Uiteindelijk krijgen de politiek en de burger de politie waar ze voor betalen.

Dat is hard. Maar dat er iets moet gebeuren is bittere noodzaak.

Verslag van Marijke Disputax.